Zondag 11 augustus

19de zondag door het jaar
Gedachtenis van de heilige Clara van Assisi (+ 1253). Zij volgde de heilige Franciscus op de weg van de armoede en de eenvoud van het evangelie.

W 18, 6-9; Ps 33; Heb 11, 1-2.8-19; Lc 12, 32-48

“Wees niet bang, kleine kudde, want het heeft jullie Vader behaagd je het koninkrijk te schenken”. Zo begint de lezing van deze zondag uit het evangelie volgens Lucas. Ze grijpt terug naar het hart van Jezus’ verkondiging, namelijk de komst van het rijk. Zijn leerlingen krijgen de opdracht om het rijk te verkondigen en het nu reeds te beleven, ofschoon ze slechts een kleine kudde zijn. Het rijk Gods is de heerschappij van God over het leven van de mensen. De Vader wil deze heerschappij delen met degenen die aalmoezen geven: zo krijg je “beurzen die niet verslijten, een onuitputtelijke schat in de hemel, waar geen dief bij kan komen en die geen mot kan aantasten”. Jezus wil zeggen dat je deze hemelse goederen niet kan verliezen, in tegenstelling tot aardse goederen, die je kunnen ontglippen. Hier wordt een Bijbels thema opgenomen dat de goede werken beschouwt als schatten die in de hemel bewaard worden. Een oud joods spreekwoord formuleert het zo: “Mijn vaderen hebben schatten voor beneden opgestapeld, ik voor boven; mijn vaderen hebben schatten opgestapeld die niet opbrengen, ik heb schatten opgestapeld die wel opbrengen”. Zo is de leerling die de Heer en de komst van diens rijk verwacht. Het evangelie verduidelijkt dit thema door de gelijkenis van een beheerder die, terwijl zijn heer op reis is, de verantwoordelijkheid voor diens huis toevertrouwd krijgt.

De knecht gaat ervan uit dat zijn meester nog wel een poosje zal wegblijven, en ondertussen mishandelt hij de slaven en slavinnen, eet, drinkt en bezat zich. Deze scène lijkt ons op het eerste gezicht overdreven, maar ze beschrijft een situatie die wijdverspreid is. Heel wat onrecht en talloze kleine boosaardigheden komen voort uit de wijdverspreide houding van mensen die zich op hun eigen kleine domein heer en meester wanen en hun omgeving slecht behandelen, in de kortzichtige overtuiging dat zij hier weg mee kunnen komen.

Waakzaamheid is een deugd die in onze tijd wat lijkt ondergesneeuwd. En toch is zij fundamenteel voor ons leven. Vaak vallen we met ons hoofd op onze eigen zaken in slaap, of laten we ons door zorgen en angsten bezwaren. “Want waar je schat is, daar zal ook je hart zijn,” (34) zegt Jezus. Hier ligt de kern van ons probleem. De schat van de christen is de Heer. Zijn leven is Hem opwachten. De beloning die Jezus diegenen belooft, die Hij wakend vindt, is ongelooflijk en zet de normale geplogenheden op zijn kop. De Heer zelf wordt de dienaar der dienaren, Hij omgordt zich en nodigt hen uit om zich neer te leggen op de kussens van de eetzaal, en Hij bedient hen. Dat is de zin van een vervuld leven, als je niet voor jezelf waakt, maar wakker bent om de Heer te verwelkomen.

Gebed op de dag des Heren 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s