Vrijdag 2 augustus

Herdenking van de porrajmos, de uitroeiing van de zigeuners door de nazi’s tijdens de Tweede Wereldoorlog. Gedachtenis van de zalige Zeffirino Giménez Malla, zigeunermartelaar, vermoord in Spanje in 1936. Gedachtenis van Yaguine en Fodé, jongens van 15 en 14 jaar uit Guinea Conakry, van de kou gestorven in 1999 in het landingsgestel van een vliegtuig waarin ze zich hadden verstopt met de bedoeling naar Europa te komen om er te studeren.

Lv 23, 1.4-11.15-16.27.34b-37. God centraal stellen tijdens de feesten

1De heer sprak tot Mozes: 4 Dit zijn de feesten voor de heer, de heilige dagen, die u op de gestelde tijd moet vieren. 5 De veertiende dag van de eerste maand, tegen zonsondergang, is het Pasen, ter ere van de heer. 6 De vijftiende dag van die maand is het feest van de ongezuurde broden, ter ere van de heer; dan moet u zeven dagen ongezuurd brood eten. 7 De eerste dag is een heilige dag; u mag dan niet werken. 8 Zeven dagen achtereen moet u de heer offers aanbieden. De zevende dag is een heilige dag; dan mag u niet werken.’ 9 De heer sprak tot Mozes: 10 ‘Zeg tegen de Israëlieten: Wanneer u in het land komt dat Ik u schenk, en er de oogst binnenhaalt, moet u de eerste schoof naar de priester brengen. 11 Staande voor de heer zondert hij deze af als aandeel voor de priester; dan schept de heer behagen in u. Dit moet de dag na de sabbat gebeuren. 15 Vanaf de dag na de sabbat, waarop u de schoof hebt gebracht die voor de priester bestemd is, moet u zeven sabbatten tellen. 16 En de dag na de zevende sabbat, op de vijftigste dag, moet u aan de heer vers graan offeren. 27‘De tiende dag van de zevende maand is de dag van verzoening; het is een heilige dag. U moet dan vasten en een offer opdragen aan de heer. Op de vijftiende dag van de zevende maand begint het Loofhuttenfeest, ter ere van de heer, dat zeven dagen duurt. 35 De eerste dag is een heilige dag; u mag dan niet werken. 36 Zeven dagen achtereen moet u offers opdragen aan de heer. De achtste dag is een heilige dag; ook dan moet u offers opdragen aan de heer. Dat is het slotfeest; u mag dan niet werken. 37 Dat zijn de feesten ter ere van de heer, die u als heilige dagen moet vieren en waarop u Hem offers moet brengen: brandoffers, meeloffers, slachtoffers en plengoffers, naargelang de verschillende dagen.

God geeft de feesten aan die het leven van zijn volk moeten markeren. Ze delen de tijd in en helpen om zijn liefde te begrijpen in het leven van elke dag en om de roeping te beleven die God aan zijn volk heeft toevertrouwd. De details waarmee God de tijd aanduidt, tonen dat het leven van het volk Israël niet zomaar voorbijgaat en ook niet verloopt volgens willekeurige ritmes. God zelf bepaalt het ritme van de dagen van zijn volk opdat het het mysterie van de redding beleeft en er aan andere volkeren over getuigt. Israël bestaat niet voor zichzelf, het heeft niet als taak om alleen aan zichzelf te denken. De Heer markeert de tijd en de geschiedenis. Daarin zit een spiritueel ontwerp. Daarom deelt ook de kerk de tijd in volgens de tijd van God en van de liturgie. Ze identificeert het liturgisch jaar met Jezus zelf. Vanaf de advent, die het liturgisch jaar opent, tot aan het feest van Christus Koning worden we uitgenodigd om na te denken over het mysterie van God en van Jezus die ons redt. De tijd van God komt binnen in de tijd van de mens om hem te doordesemen met zijn genade. De tekst van Leviticus schetst als eerste de liturgische tijd van het volk Israël. Het eerste feest moet het Pasen van de Heer zijn, dat plaatsvindt in maart of april. Dan worden brandoffers aan de Heer opgedragen. Bij het Oogstfeest worden aan de Heer de primeurs geofferd. Aan de Heer de eerste vruchten van de aarde offeren betekent zijn heerschappij erkennen. Wij zijn niet alleen geen heersers over de aarde, we moeten ons vooral herinneren dat we alles om niet van God hebben ontvangen. Daarom is het terecht dat de primeurs aan de Heer gegeven worden: zo leren we de zin van de dankbaarheid. Dan is er het Loofhuttenfeest, dat het einde van de oogst viert. De momenten van feest helpen de mens om te ontdekken dat hij volledig vrij is om bij God te zijn, Hem in het centrum te zetten en om onze eigen weg te ontdekken. Onze bekommernissen hebben niet de centrale plaats, maar God wel. De feesten zijn nooit voor een individu. Het is altijd het hele volk dat viert en in het hart daarvan staat altijd een liturgische dankviering voor de Heer. 

Gebed van het heilig kruis

Advertenties