Zaterdag 8 juni

Vigilie van Pinksteren
De joden vieren het feest van Sjavoeot (Pinksteren)

Hnd 28, 16-20.30-31. Paulus in Rome

16 In Rome kreeg Paulus toestemming zelfstandig te wonen onder bewaking van een soldaat.PAULUS IN ROME
17Na drie dagen riep hij de voornaamste Joden van de stad bij elkaar. Toen ze bijeen waren zei hij: ‘Broeders, hoewel ik niets gedaan heb tegen ons volk of de voorvaderlijke zeden en gewoonten, ben ik toch vanuit Jeruzalem als gevangene aan de Romeinen uitgeleverd. 18 Die hebben me ondervraagd en wilden me vrijlaten omdat er geen enkele grond was om mij ter dood te veroordelen. 19 Maar omdat de Joden dat tegenspraken, was ik gedwongen me op de keizer te beroepen, overigens zonder mijn volk in enig opzicht aan te klagen. 20 Dit is de reden waarom ik u wilde zien en spreken. Want het is vanwege de hoop van Israël dat ik deze boeien draag.’  30 Twee volle jaren verbleef Paulus daar op eigen kosten, en hij ontving iedereen die naar hem toe kwam. 31 Hij verkondigde het koninkrijk van God en gaf onderricht over de Heer Jezus Christus, vrijmoedig en ongehinderd.

Met deze bladzijde zijn we aan het einde gekomen van het verhaal van Handelingen. Paulus is in Rome. Nu heeft het evangelie, op de manier waarop Paulus het verstond, vanuit Jeruzalem de hoofdstad van de volkeren bereikt. Van hieruit dient het nu verder uitgedragen te worden tot aan de grenzen van het Romeinse rijk, meer nog, tot aan de grenzen van de wereld. Rome wordt de eerste onder de christelijke gemeenschappen, die, volgens het woord van Ireneüs, “voorzit in de liefde”. Paulus begint zijn zending in Rome in een privéhuis. Hij staat onder huisarrest, maar de Romeinse overheden knijpen een oogje dicht. Hij laat de vertegenwoordigers van de joodse gemeenschap bij zich komen. En ook al aanvaarden velen van hen zijn visie niet, toch zijn ze hem niet vijandig gezind. Ze zeggen zelfs uitdrukkelijk niets tegen hem te hebben. Paulus blijft twee jaar in dit huis – waarschijnlijk in de joodse wijk – en maakt er een missionair centrum van. Ook al leeft hij in gevangenschap, toch levert hij een intense apostolische arbeid: hij ontvangt mensen in zijn huis, verkondigt het evangelie, bidt en schrijft brieven aan de verre gemeenschappen. Niets, zelfs geen boeien, beletten de apostel om het evangelie te verkondigen. Wat een voorbeeld voor ons, die beschikken over alle mogelijke middelen en toch moeite hebben om tot het hart van de menen te spreken. Op dit punt breekt het verhaal plots af, als het ware om te zeggen dat nu de verspreiding van het evangelie onder alle volkeren begint. Handelingen vertelt niet over de marteldood van Paulus. Uit andere bronnen weten we dat aan het einde van het tweede jaar van Paulus’ verblijf in Rome het politieke klimaat tegenover de christenen veranderde en Nero een vervolging ontketende waarbij Petrus en Paulus zouden zijn vermoord. Handelingen eindigt met het benadrukken dat Paulus vrijmoedig de leer van Jezus Christus verkondigde. De jonge man die waakte over de kleren van wie Stefanus stenigden, heeft zich laten aantrekken door Jezus zodat hij de wereld rondging om “het evangelie aan te kondigen en zieken en gebrekkigen te genezen”. Aangekomen in Rome beleefde Paulus, jood en Romeins burger, en dus wereldburger, ook al was hij in gevangenschap, de grote vrijheid van leerling van Jezus.

Gebed op de vigilie

Advertenties